ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

विषय : देव आणि दानवांचे आणि मानवांचे प्रदेश

संकलक : ज्योतिष मित्र मिलिंद

संदर्भ : कौस्मिक लौज इन मेटा फिजिक्स

नमस्कार,

आपल्या बोलण्यात काही शब्द इतक्या सहजपणे येतात, पण त्यांची व्याप्ती आपल्याला माहित नसते.

उदा. या.. या भूतलावर आहात का आपण. व्यवसायात अगदी रसातळाला गेला तो. जास्त आवाज करू नकोस पाताळात गाडीन तुला. स्वर्ग दोन बोटे उरलेय मला. ई. तर आज आपण त्याच तळाबद्दल माहिती घेणार आहोत जिथे देव आणि दानव आणि मानव राहतात.

इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक स्पेक्ट्रमची संकल्पना सर्वत्र ज्ञात आहे. मेटाफिजिक्स (तत्व मीमांसा शास्त्र) मध्ये स्पेक्ट्रमला संपूर्णत: ओम म्हणतात. ओम हा अनंताच्या ज्ञानेंद्रियांचा ध्वनी आहे. हा एक तीन पदरी लहर किंवा प्रवाह आहे. हा वारंवारितेच्या माध्यमातून, माहिती तसेच अंगभूत साधन म्हणून कार्य करतो.

हे सर्वज्ञात आहे की इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक स्पेक्ट्रमवर, विशिष्ट वारंवारता श्रेणीला प्रकाश समजला जातो, दुसरी श्रेणी ध्वनी बनते, तिसरी स्पर्श बनते….. अशा प्रकारे या स्पेक्ट्रमवरील फ्रिक्वेन्सी द्वारे आपल्याला प्रकाश, ध्वनी, स्पर्श, चव ई. इंद्रिय ज्ञान होते. ,

याचे कारण आपल्यासाठी, उत्क्रांतीच्या या स्तरावर ही आपल्या अस्तित्वाची धारणात्मक जाणीव आहे. आपल्या आकलनाची श्रेणी इतर प्राण्यांपेक्षा वेगळी आहे. त्याचप्रमाणे अब्जावधी आकाशगंगा असलेल्या आपल्या विश्वाची या अनंत शाश्वत ओम स्पेक्ट्रमवर विशिष्ट वारंवारता (फ्रिक्वेन्सी) श्रेणी आहे. या सार्वत्रिक श्रेणीमध्ये, सर्व आकाशगंगा कार्यरत आहेत. प्रत्येक आकाशगंगेची वेगळी विशिष्ट वारंवारता (फ्रिक्वेन्सी) श्रेणी असते. आकाशगंगेमध्ये सर्व नक्षत्र कार्यरत असतात. परंतु या श्रेणीमध्ये प्रत्येक नक्षत्राची देखील एक विशिष्ट श्रेणी असते.

मेटाफिजिक्स (तत्व मीमांसा शास्त्र) नुसार प्रत्येक अणू त्याच्या वारंवारतेमध्ये अद्वितीय आहे, जरी ती श्रेणी अणू कार्य करत असलेल्या क्षेत्रात येते. ज्या फ्रिक्वेन्सीजला आपण सकारात्मक लहरी आणि नकारात्मक लहरी म्हणतो त्या सापेक्ष असतात. त्यांची सकारात्मकता किंवा नकारात्मकता एका विशिष्ट अवस्थेच्या संदर्भात असते

उदा. ४ मीटर लांबीचा चुंबक रॉड घ्या. त्याचा तटस्थ मध्य बिंदू (न्यूट्रल पॉइंट) दोन्ही टोकांपासून २ मीटर अंतरावर आहे. समजा तो ३ मीटर लांब तुकडा कापला आहे. त्याचा तटस्थ मध्य बिंदू (न्यूट्रल पॉइंट) दोन्ही टोकांपासून २ मीटर अंतरावर असेल. त्यामुळे चुंबकीय श्रेणी तुकड्याच्या लांबीनुसार समायोजित केली आहे.

सकारात्मक आणि नकारात्मक हे शब्द एकतर स्थिती किंवा काळाच्या संबंधात सापेक्ष आहेत. आज आपली पृथ्वी अवकाशाच्या सुरुवातीच्या काळात सोबतच्या आकृतीप्रमाणे पृथ्वी A वर ज्या सकारात्मक लहरींवर होती त्यापेक्षा जास्त सकारात्मक श्रेणीवर आहे. पण G प्रतल असेल त्यापेक्षा ती नकारात्मक श्रेणीवर आहे.

विषुववृत्ताच्या उत्तरेकडे पृथ्वी सकारात्मक आहे, तर विषुववृत्ताच्या दक्षिणेकडे ती नकारात्मक आहे. पौराणिक कथांनी याचा उल्लेख आहे की, देव उत्तर गोलार्धात आणि असुर दक्षिण गोलार्धात राहत होते.

या लेखात आपण देव आणि दानवांच्या संदर्भात उल्लेख करत आहोत.

आपल्या पृथ्वीच्या अस्तित्वासाठी पृथ्वीने आपला प्रवास A या पृथ्वीच्या आदिम प्रतालापासून सुरू केला. सध्याचे प्रतल D मध्यभागी आहे. हा आपला भौतिक, वर्तमान पृथ्वी ग्लोब आहे. हे वर्तुळाने वेढलेले आहे. हे वर्तुळ भौतिक प्रतलचे प्रतिनिधित्व करते. हे भौतिक प्रतल अजून एका वर्तुळाने वेढलेले आहे. हे सूक्ष्म प्रतल आहे. पुढील दोन वर्तुळे इथर चे प्रतल आणि आदिम प्रतल दर्शवतात.

तुमच्या लक्षात येईल की भौतिक पृथ्वीच्या विषुववृत्ताने या चक्रांना दोन भागांमध्ये विभागले आहे. खालचा अर्धा नकारात्मक आहे. वरचा अर्धा भाग सकारात्मक आहे.

पृथ्वीच्या उत्क्रांतीसाठी वैश्विक योजनेद्वारे एक विशिष्ट श्रेणी निश्चित केली गेली. ही श्रेणी तात्पुरती निश्चित केलेली श्रेणी आहे. ही पृथ्वीसाठी वैश्विक मनाने कल्पना केलेली एक संभावना आहे.

वास्तविक हा सौरमालेचा एक भाग आहे. म्हणून पृथ्वीची श्रेणी सौर वारंवारता श्रेणीच्या श्रेणीमध्ये येणे आवश्यक आहे. आदिम प्रतलाने पूर्वी सर्व प्रतलांना व्यापून टाकले होते. बाह्य वर्तुळ सुर्ष्टी क्षेत्राचा पडदा आहे. संस्कृतमध्ये त्याला विराट म्हणतात. ब्रह्मांड प्रकट स्थितीत येईपर्यंत हा पडदा राहतो. पृथ्वीचा, किंवा आकाशगंगेचा मृत्यू/नाश याचा या प्रतलांवर परिणाम होत नाही.

पृथ्वीचा प्रवास नकारात्मक टोकापासून सुरू होतो. नकारात्मक अर्ध्या भागांमध्ये तीन प्रतल असतात. प्रत्येक प्रतलात सकारात्मक आणि नकारात्मक असे दोन टप्पे असतात. त्यांना प्रदेश किंवा भुवन म्हणतात.

प्राचीन गूढ नोंदींमध्ये खालची सात प्रतले “ताळ” म्हणून ओळखली जातात.

वरच्या सात प्रतलांना लोक (उच्च जग) असे म्हणतात.

एकत्रितपणे त्यांना १४  भुवन म्हणतात.

पहिल्या फेरीत किंवा पहिल्या आणि दुसऱ्या मन्वंतरात पृथ्वी ही आदिम समतल आहे. अताळा, वेताळा येथून प्रवास करत होती.

जस जसे एकेक प्रतल पार करू तसे त्या प्रदेशाचे रक्षण केले जाते आणि त्यांची देखरेख उच्च प्रतलीय प्राणी करतात. ते त्या प्रदेशांच्या वातावरणासाठी आणि उत्क्रांती स्थितीसाठी योग्य असलेल्या वंशांचे वस्ती करतात. पृथ्वीची प्रदक्षिणा सुतला आणि महातळामधून जाते.

तिसरी फेरी तळताळा, रसातळा आहे.

चौथी फेरी जे भौतिक प्रतलात आहे. पृथ्वीचा पाताळ नावाचा एक खालचा ताळ आणि भुताळ वा भूलोक नावाचा एक वरचा ताळ आहे. विषुववृत्ताच्या वर ती सकारात्मक आहे विषुववृत्त खाली ती नकारात्मक आहे.

पाचवी फेरी भुवर आणि स्वर्ग लोक मधून आहे.

सहावी फेरी महर आणि ज्ञान लोक मधून आहे.

सातवी फेरी तपोलोक आणि सत्य लोक मधून आहे.

अटाळ, काळा रंग आहे. वेताळ पांढरा आहे, सुताळ पिवळा आहे, महाताळ गुलाबी आहे, तलताळ खडकाळ रंगाचा आहे, रसाताळ खडकाळ आहे, पाताळ सोनेरी आहे.

(टीप:- ताळाच्या क्रमाबाबत पुराणांमध्ये मत मतांतरे आहेत. हा क्रम आचार्य मौर्या व आचार्य कुटुंबी यांनी अनुमोदन दिलेल्या ब्लावात्स्कीच्या आवृत्तीवर आधारित व सिद्ध आहे.)

विराट विश्वाच्या सर्वात बाहेरील पडद्यापासून खालचे टोक मयासुराचा मुलगा बळी याने संरक्षित केले आहे.

विताळाचे शंकर महादेवाने रक्षण केले आहे.

सुताळ हे विरोचनाचा मुलगा बाली याच्या हाती आहे. विष्णी हा या ताळाचा द्वारपाल आहे.

महाताळाचे रक्षण विष्णूचे प्रसिद्ध भक्त माया असुर करत आहे.

तलताळ चे रक्षण कद्रूच्या मुलाने केले आहे. कृहक, सुषेणा, तक्षक हे साप तेथे आहेत (हे खरं तर एका प्रकारच्या उर्जेवर अधिपती आहेत जी निसर्गात सूक्ष्म आहे.)

रसातळामध्ये सूक्ष्म आहे. तेथे सूक्ष्म प्राणी राहतात.

दैत्य, दानव, म्हणजे दानव ई. पाताळ येथे राहतात. पाताळ म्हणजे भौतिक वातावरण आणि

खोल समुद्रतळांवर नाग असतात. रहिवासी वासुकी हा नागांचा प्रमुख आहे

त्यानंतरच्या फेऱ्यांमध्ये पृथ्वी उंच लोकांमधून जाईल.

वर्तुळाच्या खालच्या बाजूने अताळ + विताळ आणि वर्तुळाच्या वरच्या बाजूने सत्य + तपोलोका म्हणजे सत्.

हे अनंत अस्तित्व आहे.

प्रत्येक ब्रह्मांड एक विराट पडदा स्वतःभोवती गृहीत धरते. हा पडदा ब्रह्माच्या विचारशक्तीने तयार केला आहे – (एक विलक्षण लांब पल्ल्याची चुंबकीय सार)

हे ताळ, लोक सर्व आकाशीय पिंडांसाठी अस्तित्वात आहेत. येथे आपण पृथ्वीबद्दल बोलत आहोत म्हणून आपण केवळ पृथ्वीच्या दृष्टीने त्याचे वर्णन करू.

वर्तुळाच्या खालच्या बाजूने सुताळ + महाताळ आणि वर्तुळाच्या वरच्या बाजूने ज्ञान +महार्लोका हे पृथ्वीच्या अवकाशातील प्रवासाचे निश्चित लक्षण दाखवते. उत्तर प्रतलात ते ध्रुवीय प्रदेशाच्या वर विस्तारते व दक्षिणेकडे ते दक्षिण ध्रुवीय ग्रहणाच्या खाली विस्तारते. ही पृथ्वीवासीयांच्या दृष्टिकोनातून एक सामरिक स्थिती आहे. खगोलशास्त्रीय भृगु किंवा मायासुर.सारख्या द्रष्ट्यांद्वारे या प्रतलामधून संदर्भ तपासले जातात.

भृगु त्याच्या ज्योतिषविषयक ज्ञानासाठी प्रसिद्ध आहेत, त्याचप्रमाणे खगोलशास्त्रीय योगदानासाठीही. मयासूर भारतीयांना सुप्रसिद्ध आहे. कारण खगोलशास्त्रीय ज्ञान सुमारे २१ लाख वर्षांपूर्वी लंका शहरात सुपूर्द करण्यात आला होता (सूक्ष्म सभ्यता वाढत होती….) ज्याचे अक्षांश आणि रेखांश शून्य मानले गेले होते.

वैवस्वत मनूने ते त्याला दिले, खगोलशास्त्रीय संग्रहामध्ये पारंगत होता.

मायासुर मूळचा असुर होता. शुक्राचार्यप्रमाणेच , ते देखील बाह्य-पार्थिव प्राणी होते.

म्हणून सर्व असुर आणि राक्षस हे भूत नाहीत. या साखळ्या आहेत, ज्या सूक्ष्म होत्या. मन्वंतराच्या शेवटी ग्रह निष्क्रिय अवस्थेत जातो. हे अस्पष्टता म्हणून ओळखले जाते. मन्वंतराच्या काळातही असे अस्पष्टतेचे अल्प कालावधी असतात. तेव्हा पृथ्वीवरील वस्ती विरघळण्याच्या अवस्थेत असते. पृथ्वी ई. ओसाड भासते अशा काळात खालच्या आणि उच्च प्रदेशातील प्राणी सुट्टीसाठी पृथ्वीवर येतात.

मया पृथ्वीवर अनेक वेळा आला होता. सहाव्या फेरीत त्याच्या एका भेटीत त्याने उच्च लोकामधून एक अप्सरा हेमा पाहिली. तो तिच्या प्रेमात पडला. त्याने तिच्याशी लग्न केले आणि तिच्यासाठी एक महाल बांधला. तिची मुलगी मंदोदरीने नंतर महाबलाढ्य रावणाशी लग्न केले. रामाच्या काळात हनुमानाचा या महालात सामना झाला, जेव्हा तो सीतेचा शोध घेत होता.

मायाच्या अलीकडील भेटीची नोंद सुमारे ३०००  वर्षांपूर्वी झाली होती. पांडवाने खांडववनाच्या आगीतून त्यांचे रक्षण केले. मायाने त्यांच्यासाठी एक अप्रतिम राजवाडा बांधला. मायाभवन.

सुतलाचे रक्षण विष्णूने केले आहे ज्याने स्वतःला विरोचना-बालीच्या राजवाड्यात द्वारपाल बनण्याचा प्रस्ताव दिला.. हे प्रतीकात्मक आहे. सुताळ येथे आणि ज्ञान लोकामध्ये प्राण्यांना कोणतीही जाणीव नसते. ही विभेदित जीवाची जाणीव आहे. इतर सर्व विद्याशाखा सुप्त आहेत. सुताळामध्ये विद्याशाखा सुप्त असतात कारण ते विकसित होत नाहीत.

ज्ञानलोकामध्ये अतींद्रिय स्थितीची प्रक्रिया म्हणून विद्याशाखा सुप्त असतात. अशाप्रकारे विष्णूची विशेष स्थिर शक्ती सावध रक्षित आहे.

रसाताळ + तलताळ, आणि स्वर्गलोक + भुवरलोक सूक्ष्म प्रतल आहेत.

बहुतेक देव आणि दानव येथे राहतात. हा प्रदेश प्राण ऊर्जेने चैतन्यमय आहे. हे उच्च प्रतल ध्रुव तारा आणि सूर्य यांच्यामध्ये आहे

या प्रतलाला बार्डो काळात पृथ्वीवरील प्राणी भेट देत असत. खालील प्रतल हे स्वर्ग किंवा उच्च प्रतलापेक्षा कमी नाहीत.

नारदांना सुसंस्कृत ताळ प्रतलातील सौंदर्य, समृद्धी, सुखसोयींचा इतका लळा लागला होता, की त्यांनी त्यांस इंद्राच्या स्वर्गलोकापेक्षा श्रेष्ठ घोषित केले. प्राचीन गूढ नोंदी त्याच्या आवृत्तीला समर्थनच देतात.

अ) ते कमी स्पंदनात्मक सूक्ष्म आणि इथरीय प्रतलावर आहेत.

ब) त्यांचे सुख अत्यंत भौतिक असतात तर स्वर्गसुख मानसिक असतात.

देवांचे आयुष्य जास्तीत जास्त एका मन्वंतराचे असू शकते. (म्हणजे पृथ्वी ग्रहाच्या १/१४ एवढे आयुर्मान). रसातळा आणि तलतळा येथे राहणार्‍या दैत्य, राक्षसांच्या बाबतीतही असेच आहे.

महर्लोकाच्या वर राहणार्‍या प्राण्यांचे आयुर्मान आणि

खाली महातळा रहिवाशांचे आयुर्मान = पृथ्वीवरचे आयुष्यमान.

सत्य लोकावरचे आयुर्मान = 100 ब्रह्म वर्षे.

भौतिक पृथ्वीच्या प्रवासात एकाच वेळी लोक आणि ताळ असणे अद्वितीय आहे. संवेदना आणि मानसिक/अध्यात्म. भौतिक प्रतलात अनेक ठळक बिंदू असतात. या प्रतलात सर्वोच्च दैवी चेतनेपेक्षा वरचे पाहिले जाऊ शकते, त्याचप्रमाणे सर्वात खालच्या क्रूडपेक्षाही कमी, कामुकता येथे आढळू शकते. मनुष्य सैतानालासुद्धा त्याच्या सैतानी कृत्यांमध्ये लाज वाटू शकेल असे वागू शकतो. या प्रतलाची आणखी एक महत्त्वाची बाब म्हणजे ही कर्मभूमी आहे. ही भोगभूमी नाही.

याचा अर्थ इतर परतले उत्क्रांतीच्या प्रगतीसाठी कालबद्ध आहेत. देव त्यांच्या सर्व दैवी कार्यांसह उत्क्रांत होऊ शकत नाहीत, कारण तेथे कर्मभूमी नाही.

जर त्यांना आणखी विकसित व्हायचे असेल तर त्यांनी स्वतःला भौतिक स्तरावर उघड केले पाहिजे, आणि नंतर नवजात शक्तीसमोर संपूर्ण शरणागतीची कृती त्यांना उत्क्रांत करण्यास प्रवृत्त करेल. कोणतेही सकारात्मक किंवा नकारात्मक कर्म खेचण्याच्या पलीकडे अस्तित्व

 जाऊ शकत नाही.

केवळ ईश्वरावर अवलंबून राहून सकारात्मक आणि नकारात्मक परिस्थिती स्वीकारणे याला अध्यात्म म्हणतात. बाकीच्या दोन मनोवृत्ती बंधनकारक आहेत. सकारात्मक कृतींमुळे आनंद मिळतो, यश मिळते पण उत्क्रांतीच्या शिडीवर ते स्थिर होते. नकारात्मक कृतींमुळे दु:ख, दुर्दैव, अडथळे येतात, अनेकदा संवेदना नष्ट होतात, त्यामुळे स्तब्धता येते.

अशाप्रकारे उत्क्रांत होण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे विशेष ज्ञान घेणे, जे मानवाला द्वैताच्या पलीकडे जाण्यास सक्षम करते. आपण आशा करूया की किर्लियन फोटोग्राफी एवढ्या प्रमाणात विकसित होईल की केवळ इथर ऑराचीच नव्हे तर सूक्ष्म ऑराची देखील छायाचित्रे काढता येतील.

तसे केले तर हे प्राणी ज्यांच्याकडे पाहण्याची मानसिक क्षमता विकसित झालेली नाही  त्यांनाही पाहता येईल. या प्राण्यांना आकार, रंग असतात. त्यांच्याकडे पाचही इंद्रिय संवेदना आहेत.

लवकरच अशी वेळ येईल, जेव्हा पृथ्वी बाह्य प्राणी भौतिक आणि सूक्ष्म प्रतलातून मानवतेशी संवाद साधू लागतील.

ताळ व लोक हे खगोलीय पिंडांच्या मार्गातील मैलाचे दगड आहेत. सर्व तारे आणि ग्रह, सर्व ब्रह्मांडांमध्ये ताल लोक मानक आहेत.

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

विषय : कृत्तिका नक्षत्र विचार

संकलक : ज्योतिष मित्र मिलिंद

संदर्भ : नक्षत्र ज्योतिष

नमस्कार,

आज आपण कृत्तिका नक्षत्राबद्दल माहिती घेणार आहोत.

३. कृत्तिका नक्षत्र :

कृत्तिका नक्षत्र, नक्षत्र चक्रातील ३ रे नक्षत्र आहे. इंग्रजीत कृत्तिका नक्षत्राला ‘इटाटारी’ म्हणतात. हे नक्षत्र त्रिपाद असून त्याचा पहिला चरण मेषेत व पुढील ३ चरण वृषभेत आहेत. या चार चरणांवर अनुक्रमे गुरु शनि, शनि व गुरु यांचे स्वामित्व आहे. कृत्तिका नक्षत्र क्रूर अधोमुखी व सुलोचनी आहे. नक्षत्राचा स्वामी रवि, राशीस्वामी मंगळ वा शुक्र असल्याने या नक्षत्रात रवीचा करारीपणा, मंगळाचा तापटपणा व शुक्राचे सौंदर्य यांचा सुरेख संगम झालेला दिसून येतो. दैवत अग्नी असल्याने त्या अग्नीप्रमाणेच प्रखर तेजाच्या व कोपिष्ठ आहेत.

या नक्षत्री ६ तारका असून त्या तेजाने लखलखणाऱ्या आहेत. ताऱ्यांचा रंग जरा लालसर पांढरा असून आकृती उघडलेल्या धारदार वस्तऱ्यासारखी किंवा मुलींच्या कानातल्या डुल सारखी वाटते. पूर्वेकडे उदित होताना कृत्तिका नक्षत्राची आकृती फुलांच्या सुंदर गुच्छासारखी मोहक भासते. कार्तिक महिन्यात हे नक्षत्र रात्रभर आकाशात दिसू शकते. कृत म्हणजे कापणे यावरून यादेखील नक्षत्राला कृत्तिका हे नाव पडले असावे. यात बऱ्याच तारका असल्याने हिला ‘बहुला’ असेही नाव आहे.

कृत्तिका नक्षत्राबद्दल एक सुंदर आख्यायिक फार प्रसिद्ध आहे. थंडीच्या दिवसात उत्तर ध्रुवानजीकच्या अंधार्या रात्रीच्या प्रदेशातून, सप्त ऋषी आपल्या प्रिय पत्नीसह प्रवास करत होते. मुक्कामी पोहोचण्याची सर्वानाच घाई झाली होती. पण बोचर्या थंडीमुळे पाय पटापट उचलत नव्हते. प्रवास करता करता सर्वजन ‘अग्नी’ या प्रखर ताऱ्याजवळ आले. गारठलेल्या मंडळींना अग्नीची उष्णता फारच आल्हाददायक वाटली. सर्वजण तिथेच शेकत बसले. पुरेशी ऊब मिळाल्यावर शिस्तीचे भोक्ते सप्तर्षी ईशान्येकडे आपल्या मुक्कामी जाण्यास सरसावले. आपल्या स्त्रियांना देखील त्यांनी आपल्याबरोबर येण्यास बजावले. पण वसिष्ठांची पत्नी अरुंधती फक्त त्यांच्यासह निघाली. सहा ऋषी पत्नी मात्र अग्नीपासून मिळणारी ऊबेच्या मोहवश तिथेच थांबल्या. सहाही ऋषी मुक्कामी पोहोचले, तरी बराच वेळ मागे राहिलेल्या सहा स्त्रियांची वाट पाहूनही ऋषी पत्नी मात्र आल्याच नाहीत. प्रथम काळजी आणि नंतर मात्र ऋषी संतापाने क्रुद्ध झाले. त्यांनी मागे राहिलेल्या आपल्या पत्नींचे तोंडही परत न पाहण्याचा पण केला. मागे राहिलेल्या या सहा ऋषिपत्नी म्हणजेच कृत्तिका होत. अद्यापही कृत्तिका आकाशात अग्नीताऱ्याजवळ दिसतील, तर अरुंधती मात्र सप्तर्षीमधील वसिष्ठ ताऱ्याजवळ दिसते. कृत्तिका पश्चिम क्षितिजाकडे गेल्यावर सप्तर्षी वायव्येकडे कलल्याशिवाय कृत्तिका डोक्यावर येत नाही. इकडे अग्नीची ऊब मिळवत बसलेल्या सहा ऋषी पत्नींच्या गर्भामध्ये शंकराने दिलेले वीर्य सापडले. त्यापासून त्यांना गर्भ राहून सहा तोंडांचा कार्तिकस्वामी जन्माला आला. म्हणून कृत्तिकेलाच षडानन असेही म्हणतात. यामुळे कृत्तिका नक्षत्रावर जन्मलेल्या व्यक्ती अत्यंत कोपिष्ट, करारी व निश्चयी असू शकतात.

कृत्तिका नक्षत्रावर जन्मलेले पुरुष जातक मजबूत व आकर्षक बांध्याचे, घट्ट व पिळदार शरीराचे,  हाडापेराने मजबूत व कडक असतात. चांगले शरीर अवयव, जीवनऊर्जा व रोगप्रतिकारक शक्ती चांगली असते. हे जातक पराक्रमी, धाडसी, निग्रही व करारी असतात. कोणत्याही संकटाचा समन्स परिस्थितीला धैर्याने तोंड देऊन उच्चतम पदास पोहोचलेल्या आढळून येतात. हे नक्षत्र राक्षसगणी, क्रूर व कष्टप्रद असले तरी प्रचंड कार्य करणारे, प्रसिद्धी देणारे व उच्चपदाला नेणारे आहे.

स्त्री जातकांनाही कृत्तिका नक्षत्र शरीर प्रकृती व सुंदरतेच्या दृष्टीने चांगले असते. शरीराचे अवयव पिळदार व घट्ट व उठावदार असतात. चेहरा त्रिकोणी व उभट, कपाळ भव्य, जरा पुढे आलेले, नाक मोठे असते. चेहरा सुंदर व आकर्षक असतो. पण त्यांच्या सौंदर्यात शुक्राचा नाजूकपणा किंवा कोमलपणा नसून त्यांचे सौंदर्य उग्रपणा व राकट पणात असते. तीचे सौंदर्य हे लवंगी मिरचीप्रमाणे तिखट आहे. चेहऱ्यावर एक प्रकारची बेपर्वाई, बेफिकिरी असते. चालणे व बोलणे ऐटबाज व ठसकेबाज असते. स्वभाव मानी, रागीट, करारी, दुराग्रही, हेकेखोर व जरा गर्विष्ठ असतो. बोलणे थोडे फटकळ असते, दुसऱ्यांना घालूनपाडून बोलण्यात किंवा त्यांना कमीपणा दाखवण्यात आनंद वाटतो. स्त्रिया महत्त्वाकांक्षी, पराक्रमी व कर्तृत्ववान व स्वतंत्र वृत्तीच्या असतात. पतीच्या आज्ञेत असणे जरा अवघडच, उलट पतीनेच त्यांचे सर्व ऐकावे असे त्यांना वाटते.

मैचिंग रंगापेक्षा भडकरंगी पोषाख, किंमती कपड्यांपेक्षा आधुनिक फॅशनचा उदा. बिन बाह्याचा ब्लाऊज, मॅक्सी, बेलबॉटम, स्कीन फीट, तंग पोषाख किंवा पुरुषी पोषाख परिधान करण्याची आवड असते. तसेच पायात उंच टाचेचे बूट, एकाच हातात कोपरापर्यंत भरलेल्या प्लॅटिनमच्या बांगड्या, तर दुसरा हात मोकळा, मनगटाला जाड पट्टा असलेले पुरुषी, चौकोनी आकाराचे घड्याळ अशी फॅशन असते. खऱ्या मौल्यवान अलंकारांपेक्षा कृत्रिम पण दिखाऊ अलंकार त्यांना आवडतात. लांबसडक केसांच्या वेण्या किंवा मोठ्या अंबाड्यापेक्षाही पाठीवर रुळणारा बॉबकटच त्यांना प्रिय आहे. कपाळी कुंकवाचा टिळा करण्याची हौस असू शकते. भांगेत कुंकू भरणे पसंत करू शकतात. कृत्तिका स्त्री जातक म्हणजे एक फटाकडी, रागात सुंदर भासणारी तिखट अदा व बोलण्यावर व कमनीय चालीवर भाळणारे महाभाग भुलतात आणि मग तिचा रुद्रावतार सहन करणे त्यांना भाग असते.

कृत्तिका नक्षत्र सामान्यपणे शल्य विशारद डॉक्टर्स, वैदू, इंजिनिअर्स, पोलिस खात्यातील व लष्करातील शिपाई, राजे, सरकारी अंमलदार, कस्टममधील अधिकारी, अंमलबजावणी खात्यातील लोक, आगीशी झुंजणारे निधड्या छातीचे फायरब्रिगेडमधील सेवक, फॉरेस्टर, खाटीक, फासेपारधी, शिकारी इत्यादी दर्शवते. अग्नितत्त्वाचे नक्षत्र असल्याने स्वयंपाकी, वाफेच्या यंत्राजवळ कामे करणारे, इंजिनिअर, ड्रायव्हर्स, लोहार ई. असू शकतात.

रवि कृत्तिका नक्षत्रात उत्तम फळ देतो. रवि असता हे जातक पराक्रमी, महत्त्वाकांक्षी, शूर व अधिकारी असू शकतात. रवि पापग्रहाने बिघडलेला असल्यास हे जातक जुलूमी, अन्यायी व पाशवी अत्याचार करणारे असू शकतात.

चंद्र कृत्तिका नक्षत्रात असता हा जातक चंचल, मानी, उतावळा व धडपड्या, अल्प विद्या व कमी अधिकार असू शकतात.

मंगळ कृत्तिका नक्षत्रात असता शरीर प्रकृतीला उत्तम, पण स्वभावाने अतिशय तापट, हट्टी व खुनशी असतात. स्वपराक्रमाने पुढे येईल. डॉक्टर्स, इंजिनिअर्स, सेनापती, तसेच अधिकार योगासाठी चांगला. बुधाला कृत्तिका नक्षत्र अनुकूल नाही. जातक तुसडा, बोचरे बोलणे. पण एक उत्तम टीकाकार असू शकतो. बुध बिघडला असता जातकाची बुद्धी गुन्हेगारीकडे वळू शकते.

गुरु कृत्तिका नक्षत्री असता शरीरप्रकृती, पराक्रम, मानसन्मान, शिक्षण व धन या साठी चांगला.

शुक्र शरीर-सुख, सौंदर्य, विलास, चैन करणे ई. साठी जातकास अनुकूल असतो. रजोगुणी असल्याने कामवासना प्रबळ असते. शुक्र बिघडला असल्यास, व्यसनाधीनता आढळते. विवाहसौख्यात बाधा. प्रेमभंग व घटस्फोटाचे प्रसंग जातकाच्या वाट्यास येऊ शकतात.

शनि कृत्तिका नक्षत्री असता जातक पराक्रमी, प्रयत्नशील व कष्टाळू असतो. मेष राशीत कृत्तिका नक्षत्रात असता जातक कष्ट पडले तरी, पैसे चांगले कमावतो. जमीन, धान्याचा व्यापार, लाकूड ई. व्यापारासाठी चांगला.

राहू कृत्तिका नक्षत्री असता जातक महापराक्रमी कर्तृत्ववान, निधड्या वृत्तीचा असतो. अंमलबजावणी खात्यात काम करणारा असतो. राहू बिघडला असल्यास जातक चोरटे, अनैतिक धंदे करू शकतो. केतूला कृत्तिका नक्षत्र साधारण असते. आरोग्यास बरे, खूप कष्ट पण त्याचा मोबदला कमी अशी जातकाची गात असते.

हर्षल कृत्तिका नक्षत्री जातकास उपद्व्यापी, लहरी बनवतो. विजेवर चालणाऱ्या उपकरणांच्या व्यवसायासाठी चांगला.

नेपच्यून वृषभ राशीतील कृत्तिका नक्षत्रात शेती, बागायती करण्यासाठी चांगला.

कृत्तिका नक्षत्रावर होणारे आजार उष्ण प्रकृती, दाहकता, वेदनायुक्त, दारुण व तीव्र अशा स्वरूपाचे असतात. हे जातक सहसा तापामुळे अंथरुण धरलेय असे दिसणार नाहीत. अतिउष्णतेमुळे अंगाची लाही होणे, डोळे जळजळणे, नाकातून किंवा दातातून रक्त, पडणे, खरचटणे, हाड मोडणे, कापणे, भाजणे, शस्त्रांच्या जखमांमुळे तीव्र स्वरूपाचा रक्तस्राव, व्रण, गळा, घसा सुजणे, श्वास नलिका किंवा अन्ननलिकेला फोड, मूळव्याध, मोतिबिंदू, रातांधळेपणा असे आजार होऊ शकतात.

स्त्रियांच्या कुंडलीत शुक्र कृत्तिका नक्षत्रात असता, पाळीच्या वेळी रक्तस्त्राव जास्त होण्याची भीती असते.

कृत्तिका नक्षत्रात शनि, मंगळ, राहू असून ते अशुभ स्थानात असता युद्धात, अपघातात, खुन किंवा फाशी अशा प्रकारे मृत्यू भय असते.

अंकशास्त्राप्रमाणे या नक्षत्रावर ३ या अंकाचे वर्चस्व असते. माणिक किंवा पोवळे ही रत्ने लाभदायक. कृत्तिका नक्षत्र जातकांचे लिखाण ठळक व ठसठशीत, सुरेख पण तिरपे असते. लिहिताना जरा दाबून लिहितात. कृत्तिका नक्षत्र लोचनसंज्ञा सुलोचनी असल्याने, या नक्षत्रावर वस्तू हरवल्यास ती सापडत नाही.

हे नक्षत्र मुंजी, विवाह, बारसे ई. शुभ कार्यास वर्ज्य मनात असले, तरी इतर अनेक गोष्टींना चांगले आहे. शस्त्रक्रियेसाठी व स्त्रियांच्या सिझेरीयनसाठी या नक्षत्रावरचा मुहूर्त फार चांगला. हे नक्षत्र हिंस्र श्वापदाची शिकार, सर्कशीतील वाघ, सिंह, गारुडी किंवा दरवेशी लोकांनी साप, अस्वले किंवा माकडे पकडणे, सापाचे विष काढणे, राज्याभिषेक किंवा अधिकाराचे पद ई.साठी अनुकूल. कृत्तिका अधोमुखी नक्षत्र असल्याने विहिरी व तलाव खोदणे, जमिनीत गाडलेले धन काढणे या कामांना चांगले.

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)

विषय : ॐ तत्वे आणि राशीचे गुण अवगुण

संकलक : ज्योतिष मित्र मिलिंद

संदर्भ : ‘ॐ हा गुरू’

नमस्कार,

‘ॐ हा गुरू’ हा ह.भ.प. श्री. गणोरेबाबा यांनी लिहिलेला ग्रंथ मध्यंतरी वाचनात आला. ग्रंथ मनाला खरोखरच भावल्यामुळे त्यातील तत्व विचार येथे देत आहे. क्लिष्ट विषयही अतिशय अत्यंत सोप्या भाषेत लिहिलेला हा ग्रंथ पुन्हा पुन्हा वाचण्यासारखा आणि त्यावर मनन चिंतन करण्याजोगा आहे.

ज्योतिषशास्त्र हे एक चिंतनावर, अनुभवावर आणि ऋषिमुनींच्या सखोल अभ्यासातून निष्पन्न झालेल्या ज्ञानावर आधारित असे शास्त्र आहे. अनेक नियम व आडाखे यांनी त्या शास्त्राला विचित्र व विविध वळणे घ्यावयाला लावली आहेत. एकाच कुंडलीवर अनेक शास्त्री परस्परविरोधी विचार सुचवून त्याला आधार दाखवू शकतील, हे आजचे वास्तव आहे. या अथांग माहितीच्या सागरात सत्य शोधण्याचा प्रयत्न करणाराला उपयोगी ठरणारे असे विवेचन या ग्रंथात आहे.

‘ॐ हा गुरू’ ह्या पुस्तकात त्यांनी परमार्थाची वाटचाल अत्यंत सोपी करून सांगितली आहे व दाखविली आहे. राशी तत्वे, त्यांचे राशींचे स्वामी आणि त्यांचे गुणधर्म, स्वभाव व देवता यांचे विवेचन दिलेले आहे. त्यात आपण काय करावयास पाहिजे, काय करावयास नको, कशापासून सावध रहावे व कोणत्या गोष्टीचे पथ्य पाळावयाचे, आपले गुण व दोष हे समजावून सांगितले आहे. इतक्या सोप्या व सहज भाषेत स्वरूप बोधावर कोणी लिहीलेले पहावयास सहसा मिळत नाही.

ज्या ॐकाराचे ज्ञान प्राप्त झाले तोच तो व तूही तोच. तोच विश्व व तेच विश्वबीज. त्याच बीजातून सर्व निर्माण झाले. तोच ॐ हा गुरू, त्याप्रमाणे या ग्रंथास ‘ॐ हा गुरू’ हे नाव दिले.

वासने मुळे घ्यावा लागणारा जन्म, रूपाला नाम, नामाला रास, राशीची असणारी वासना, वासनेचे असणारे तत्त्व, तत्त्वाची असणारी इच्छा, परब्रह्माचे असणारे स्फुरण असे हे वरपासून ब्रह्म ब्रह्मांड, पिंड येथपर्यंत चालत आले ते याप्रमाणे. ज्या ब्रह्माव जाणीव-नेणीव नाही तो ‘भगवंत’ असे ज्ञानेश्वरांनी म्हटले आहे. पिंडी ते ब्रह्मांडी, मी आणि तू या व्यावहारिक कल्पनेकरिता ते ब्रह्म, तो भगवंत.

तू प्रेम, प्रभू तोच सर्व जीवदशेत परमाणुरूपाने परमेश्वर बसलेला आहे. तोच आत आत्माराम आहे.

‘प्रेम प्रभू है’ असे तुलसीदासांनी म्हटले आहे.

तोच परमेश्वर सर्व जीवमात्रातः परब्रह्म परमाणू रूपाने बसलेला आहे. त्याला संत एकनाथ महाराजांनी म्हटले आहे की,

परमाणु परमेश्वर हृदयी। ध्यान लावूनिया अंतरी।

ज्याच्यामध्ये घट आणि वाढ आहे असे जे नामरूप जगत आहे ते नाशीवंत आहे म्हणून कवी मोरोपंतांनी म्हटले आहे,

‘जग हे असार आहे। जे दिसते ते अखेर जायाचे ॥

असा हा असार आकार. त्याच्यात शाश्वत असणारा आत्माराम.

याच परब्रह्माला संत ज्ञानेश्वर महाराजांनी म्हटले आहे की,

तैसा हृदयामाजी मी रामू । असता सर्व सुखाचा आरामु ॥

जे ब्रह्म तेच प्रेम ब्रह्मांडात. परमाणूरूपाने प्रत्येक कणाकणात तोच भरून उरला आहे. तोच जळी, स्थळी, काष्ठी, पाषाणी तोच विश्वंभर भरला आहे. तोच सर्व जीवांचे मूळ आहे. तोच सर्व जीवांच्या समाधाना- करिता नादब्रह्मरूपाने नटला आहे. तोच सर्व जीवांच्या व्यवहाराकरिता शब्द परब्रह्मरूपाने प्रत्येकाच्या मुखात आहे. म्हणून प्रत्येक जीवाची भाषा हा त्याचा मंत्र आहे.

तेच ब्रह्म आकाशरूपाने तत्त्व म्हणून राहिले, पुढे ईश्वर म्हणून बायुतत्त्वरूपाने, सर्व जिवांना जिवंत राहण्याकरिता स्वयं सोऽहं श्वासरूपाने चालविणारी सत्ता त्याचीच आहे.

म्हणून ‘चाले हे शरीर कुणाचिया सत्ते’ असे संत तुकाराम महाराजांनी म्हटले आहे.

तोच निराकार ईश्वर, तीच ईश्वरी माया श्वासरूपाने या कायेत आहे.

संत ज्ञानेश्वर महाराज म्हणतात,

अव्यक्त निराकार नाही ज्या आकार । जेथूनी चराचर त्यासी भजे ॥

पुढे तोच निरनिराळी कलाकृती व अलंकार करणारा, आपल्या ठिकाणी नेत्रस्थानात बसलेला आहे व तोच निर्गुणरूपाने आत-बाहेर अग्नितत्त्वरूपाने भरलेला आहे. पुढे तेच ब्रह्म ज्ञानमय सर्व जीवांच्या ठिकाणी रसनारूपाने वसले व आत-बाहेर जलतत्त्वरूपाने भरले. म्हणून प्रत्येक जीवाला आपला मतलब समजतो. कारण जलाचे निजतत्त्व विवेक आहे. म्हणून आपण परमात्याला ज्ञानमय म्हणतो.

आता पुढे तेच ब्रह्म ब्रह्मरूपाने भूमितत्त्वात आले व त्यानेच चार खाणी चौऱ्यांशी लक्ष योनींमध्ये लहान मोठे आकार धारण केले. आकाररूपाने तोच भगवंत नटलेला आहे. ही सत्य साक्ष आहे.

कारण संत ज्ञानेश्वर महाराज म्हणतात की,

“जे जे भेटे भूत। ते ते मानीजे भगवंत। हा भक्तियोग निश्चित। जाण माझा।”

सुरवातीला तर ज्ञानेश्वरांनी ज्ञान असणारे व नसणारे ब्रह्म याला भगवंत म्हटले आहे. मग त्यांनी आकाराला भगवंत का म्हटले आहे ? व हे दोन्ही सत्य आहे. ते कसे ते पहा शरीर हे अजाण व निर्दोष आहे. शरीर हे कर्ते नसून अकर्ते आहे. शरीर सुखाला व दुःखाला जबाबदार नाही; पापाला व पुण्याला जबाबदार नाही. या सर्वाला जबाबदार अतींद्रिये आहेत. ती जशी हलतील तसे शरीर हालेल व ती बोलतील तसे बोलेल. ती जशी पाहतील तसे हे पाहणार. हे शरीर निमित्त मात्र आहे पण निमताळे नाही. म्हणून हे शरीर भगवंताचेच रूप आहे.

या रूपाकडे या दृष्टीने पाहिले म्हणजे मनुष्य लीन होतो. म्हणून

‘नम्र झाला भूता । तेणे कोंडिले अनंता’ किंवा ‘शरण तुला भगवंता’ असे म्हणतात.

असा हा आतबाहेर असून कर्ता आहे व कर्ता नाही. हा भेद कळला म्हणजे श्री ज्ञानेश्वर महाराज म्हणतात ते पटेल –

मी तू हा भेद विवेके शोधावा। गोविंदा माधवा याच देही ।।

तेव्हा या दृष्टीतून रूपाकडे पाहिल्यावर संत ज्ञानेश्वर महाराज म्हणतात त्याप्रमाणे –

रूप पाहता लोचनी । सुख झाले वो साजणी ॥

हे ज्ञान झाल्यावर इंद्रियांचे समाधान होते. म्हणून संत तुकाराम महाराज म्हणतात,

झाले समाधान। आता विसावले मन ।।’ आता मनाच्यापुढे आत्मारामाच्या आनंदाकडे जायचे. ‘अनामीच्या ठायी तेथे विठ्ठल भेटी देई।’

या अनुभवासाठी जी ओढ आहे ती ही की, ‘माझ्या देहाचा देव कसा होईल? तोच मार्ग या ग्रंथात आहे.

असो. त्यांनी या ग्रंथात हे सर्व खूप छान उलगडून दाखवले आहे, त्याचे सार इथे कोष्टक रूपाने देत आहे.

ज्योतिष मित्र मिलिंद (पुणे)
संपर्क : 7058115947
(सशुल्क कुंडली मार्गदर्शन)